Si e shkuara tenton ta vrasi te tashmen
Mbaj mend nje mbremje, me te dashuren time te re atehere akoma ne faze njohje, kur filluam te hapim librat tone e ku fjala nxirrte fjalen, ku jeta jone po rrefehej deri ne shume detaje. Pervec kesaj, une kisha edhe blogun qe atehere, blog publik plot me ngjarje qe sherben si nje ditar, si nje dokumentar i eksperiencave te mia te meparshme dhe te dy, papritur, pa faj, filluam te ndihemi keq rreth gjerave qe ne mbajme ne bagazhe e pyetja qe erdhi ne fund pa vullnet por qe ne fakt kishim nje mije pergjigje dhe qe aq e eger ndaj nesh sa na e mbylli gojen, ishte, "ca ka mbete per ne? ca ka mbeti ti japim njeri-tjetrit?" Pasi u ndame, ne mbremje te asaj nate, pasi dhame edhe puthjen e nates se mire duke pretenduar se asgje ska ndodhe e te dy shkuam me vrap u mbyllem ne...